Der gait niks boovn Grunn

Door Jurgen en Thirza

Bij het schrijven van deze beloofde blog, over de reis van ondergetekenden naar het prachtige, gezellige, maar vooral verre Groningen, laten wij ons inspireren door de treffende woorden in het lied van Ralf Poelman: Het gras van het Noorderplantsoen. Klik erop en geniet ervan tijdens het lezen van deze blog, maar ook in dagen erna.

De zon staat hoog aan de hemel te stralen en verwarmd de harten van eenieder die de reis naar Groningen onderneemt en menig ander. Wij waren namelijk niet de enigen die de reis hebben ondernomen, ook vele andere zusters waren aanwezig op de feestelijke constitutieborrel.

We werden verwelkomd door de pedel. Voordat we aan het bier mochten, werden we verzocht op een bierviltje op te schrijven hoe we aangekondigd wilden worden bij het bestuur. Voor ons een gelegenheid om even te laten weten dat we vanuit het zonnige zuiden zijn afgereisd, naar het zeer frisse Groningen.

Bewapend met een lekker biertje zijn we de bekenden gaan begroeten en hebben we kennisgemaakt met voor ons voorheen onbekenden. Opeens was er in het midden van de ruimte een hoop herrie, mensen waren aan het vechten en lagen op de grond… De gesprekken staakten; er was verbazing alom. Wat bleek nou: een niet nader te noemen studievereniging poogde een voorwerp of persoon van Ichthus Groningen te brassen. Tweemaal is er een poging gedaan, het resultaat: drie gescheurde maatpakken, gelach, en een hoop opwinding.

Toen was het zover..de pedel stampte driemaal met de pedelstok op de grond, schreeuwde zich schoor en kleurde rood bij het aankondigen van de afvaardiging van het leukste bestuur.  We mochten bestuur Versluis gaan feliciteren. Ondanks dat we de zoveelste waren die ze feliciteerden spatte het enthousiasme er volop vanaf. Ze vonden het, net als wijzelf, zo leuk dat wij er waren. Die waardering hebben we ook de hele avond gemerkt.

Na de constitutieborrel gingen we met de besturen van Ichthus in de stad wat eten. Het ideale moment om is rustig de dag door te nemen en met elkaar te praten. Arie stelde voor om met elkaar nog een speciaalbiertje te drinken en dit leidde tot een heuse kroegentocht, alleen dan zonder alcohol. Er was namelijk geen plaats voor ons. Uiteindelijk toch nog ergens wat gedronken en toen was het tijd om naar het feest te gaan. Het thema luidde  “Flodder en mensen uit het Gooi in de gouden kooi".

Zoals bij u bekend, kon Jurgen met dit thema wel uit de voeten. Hij heeft zelfs het haar van Christian (Eindhoven) gedaan.  Ook Arie en Joshua wisten er iets moois van te maken. Het bestuurspak werd ingeruild voor een roze t-shirt en een badjas.

We zouden gaan testen of ze de Brabantse nachten wel aankunnen, dat was geen probleem. Voordat we in ons bed (ofwel op de bank) lagen, was het al bijna tijd voor de hanen om te gaan kraaien.

Het was een mooi avontuur. Wij zien ernaar uit om in mei opnieuw richting het hoge, barre noorden te gaan om met elkaar het VIe Lustrum met onze zusjes te vieren. Hopelijk zijn we dan met een groter gezelschap, zodat we tijdens de treinreis geen lange inleiding hoeven te gaan schrijven voor de Vissie om de tijd door te komen.

Hé ga je mee…                 naar onze zusters!