Ome Otto
Door Deborah
Beste Ichthianen,
Graag zou ik mijzelf willen voorstellen en jullie op de hoogte stellen van de avonturen die de afgelopen periode heb meegemaakt.
Ik ben Ome Otto, de mascotte van Ichthus Nijmegen. De Nijmeegse Ichthianen hadden mij afgelopen weekend meegenomen naar de Retraite in Helvoirt, omdat ze ook mij wat rust gunden. Helaas is het weekend niet bepaald rustig geëindigd. Op brute wijze werd ik door een paar Utrechtse Ichthianen uit de armen van mijn baasje getrokken waar ik niet bepaald zonder kleerscheuren vanaf kwam. Hier moet je kleerscheuren niet letterlijk nemen, want ik ben niet in het bezit van kleding. Naast het feit dat mijn hart verscheurd werd door weggehaald te worden bij mijn baasjes, werd ik ook nog op een niet nader te noemen plek opengereten. Ik kan u ook vertellen dat ik vanaf dat moment in gewicht ben afgenomen.
Kapot van verdriet ging ik mee naar Utrecht. Gelukkig werd ik goed verzorgd door zuster Paula en kon ik zo weer uit de lappenmand. Zij vertelde mij ook dat ik maar een paar nachtjes hoefde te slapen voordat Nijmegen mij weer zou komen halen. Ik kon haast niet wachten, en toen het moment daar was (en de vuilniszak van mijn hoofd werd getrokken) was ik blij verrast dat niet alleen Ichthus Nijmegen en Ichthus Utrecht aanwezig waren, maar ook drie bestuursleden van Ichthus Tilburg. Mijn hart werd warm van al die betrokkenheid! Nijmegen sloofde zich erg uit om mij terug te krijgen, maar helaas waren ze na de ruil (Beer Brutus heeft mijn plek bij Utrecht ingenomen) niet meer zo oplettend.
Ik werd in de kou gezet en met krokodillentranen schreeuwde ik om aandacht! Maar wat bleek, niet Nijmegen gaf gehoor aan mijn oproep, maar haar zusters uit Brabant! Snel werd ik mee naar buiten genomen en rende een Tilburger die even groot is als ik met mij naar de bus. In de trein konden we uitrusten en vertelde de Brabantse dame mij dat ik me geen zorgen hoefde te maken, omdat Nijmegen mij aanstaande woensdag (30 november 2011) weer komt halen! Dit keer niet met één Nijmeegse man (zoals Utrecht eiste), maar met wel twee van de drie mannen en ook nog eens verkleed als Zwarte Piet! Ze zullen ook een ode aan mij opdragen om hun liefde aan mij te betuigen. Misschien dat ik dan weer terugga naar Gelderland. Of niet…
Ome Otto