Andermans belangen


Een les in nederigheid

Ik heb altijd geleerd dat je als christen en zeker in een positie waarin je wat sturing mag geven, een dienende en nederige opstelling moet hebben. Wat houdt dit nu in de praktijk in? Ik heb tijdens de Ichthus kringen en tijdens het begeleiden van de kringleiders geleerd wat het NIET is, en heb gelukkig in de bijbel kunnen vinden wat het wel is.

 

Wat is het niet?

Het is halverwege het kringjaar en ik heb een kringleidersvergadering geplant. Na de maaltijd is het gezellig en beginnen we aan het formele gedeelte. Zoals gebruikelijk ben ik wat onzeker en lees ik kort de agenda van de vergadering door. Vervolgens maak ik een opmerking die ik toen (en ook nu nog wel eens) veel te vaak maakte. Iets in de trant van:

 “Ik ben hier niet zo goed in, dus ik hoop dat het zal lukken vanavond.”

 Enige tijd later worden de bijbelstudie onderwerpen voor het 2e half jaar besproken en neem ik wederom een soortgelijke zin in de mond:

 “Ja, ik kan dat helaas niet zo goed, maar ik hoop dat jullie toch wat aan de voorbereidingen hebben.”

 Ik wordt onderbroken en een van de kringleiders meld me terecht dat het grote onzin is, dat ik mezelf zo vaak excuseer. “Je denkt veel te min over jezelf, dat is helemaal nergens voor nodig”.  ’s Avonds als ik thuis kom, houd dit me bezig. Ik had toch al lang afgerekend met minderwaardigheid. Daar heeft God me de afgelopen jaren al enorm in doen groeien. Na een tijdje denk ik het te begrijpen. Ik probeer me nederig op te stellen.  Door mezelf te vernederen, probeer ik minder belangrijk te laten zijn dan de andere aanwezige tijdens de vergadering. Zodat zij groter zijn.  Dezelfde avond schreef ik het volgende in mijn aantekeningen boekje:

 “Les van de dag:
Je nederig en dienend opstellen doe je niet door je te vernederen en jezelf te kleineren. Niet door te beweren de je iets niet kunt, terwijl dat wel zo is. Je doet God tekort want hij zegent je talenten!  Heer vergeef me deze ontkenning van de talenten die u me geeft en leer me wat echte nederigheid is.“


Wat is het dan wel? 

Maar wat is het dan wel? Een korte brainstorm leverde het volgende op:

De ander belangrijker achten dan je zelf, daar is nederigheid voor nodig! Ik herinner mij een tekst waar ik een van de Ichthus avonden op gebaseerd had.

 Fil 2:3/6

3 Handel niet uit geldingsdrang of eigenwaan, maar acht in alle bescheidenheid de ander belangrijker dan uzelf. 4 Heb niet alleen uw eigen belangen voor ogen, maar ook die van de ander. 5 Laat onder u de gezindheid heersen die Christus Jezus had. 6 Hij die de gestalte van God had, hield zijn gelijkheid aan God niet vast,
 

De belangen van een ander

Denken aan de belangen van een ander, dat is een stukje nederigheid. Er is ongetwijfeld nog meer te zeggen over nederigheid, maar het kwam bij mij even binnen als een kleine openbaring. (Duhhh, denk je achteraf, die tekst had je toch al lang gelezen, maar nu kwam het pas echt binnen.) Denk ik wel eens aan de belangen van een ander? Hoe doe ik dat dan? Waar schiet ik daarin nog tekort? Hoe wilt u dan dat ik dit doe Heer? Er schieten een hoop vragen door me heen. Het is voor “de ander”, mensen om ons heen, vrienden, familie, medestudenten, collega's van belang dat ze Jezus leren kennen. Ja, toch? Open deur misschien, maar het is wel van levensbelang.

In Joh 11:25/26 staat dat Jezus het (echte) leven is. En dat we via hem het “echte” leven (kijk maar eens naar de grondtekst van het woord leven om te zien wat “echt” leven inhoudt) kunnen ontvangen.

Van levensbelang

Het is van belang dat mensen in onze omgeving leren begrijpen dat er een leven is, wat wezenlijk anders is dan hoe ze nu leven. Dat er vergeving is voor fouten. Dat er leven met minder stress is. Dat er leven is zonder de last van foute beslissingen uit het verleden op je schouders te hoeven dragen. Dat deze aarde geschapen is door een God, en dat deze God jou graag een zoon wil noemen. Hij wil je graag onder vier ogen leren kennen. Heel persoonlijk. Hij wil namelijk voor iedereen een ”Vader” zijn. Hij wil ons vernieuwen, een nieuw leven geven.

Een leven waar hij als een Vader voor ons kan en zal zorgen. Ze mogen leren dat 'hoe' ze zijn, te veranderen is, dat we onze vervelende eigenschappen niet hoeven te accepteren, maar dat God ons wil helpen bij het niet meer in woede uitbarsten, of ongeduldig zijn met onze familie. God wil ons leren om van de mensen om ons heen te houden zoals ze zijn. Dat is niet alleen fantastisch nieuws, het is ook noodzakelijk. Echt nood – zakelijk. En eigenlijk, is het helemaal niet zakelijk, maar heel persoonlijk. De noodzaak is groot.

Houd ik zoveel van de mensen om me heen, dat ik het belangrijk vind dat ze die God leren kennen? 

God zegt, houdt van je naaste zoals je ook van jezelf houdt! Houd ik zoveel van mezelf zoals ik door God gemaakt ben, een nieuwe schepping, dat ik wil vertellen aan mijn vrienden wat Jezus voor me gedaan heeft, dat ik ervoor ze ben als ze in de put zitten, en ze vertel dat ze van alle ellende in het leven verlost kunnen worden. Dat er een uitweg uit de put is. Hoe erg waardeer ik de redding die ik van Jezus ontvangen heb? Dat wil je toch doorvertellen?

Uiteraard moet ik tot mijn grote schaamte bekennen, dat ik zelf blijkbaar nog veel te weinig, oog en liefde voor de mensen om me heen heb. Ik ben zelf vaak alleen met mezelf bezig. Met mijn eigen groei, met mijn eigen ontwikkelingen, geestelijk en aards. Maar ik bid ervoor dat God me zoveel liefde geeft voor de mensen om me heen, zodat alle 'maars' en drempels om over Jezus te vertellen zullen verdwijnen.

 

Timoteus had het begrepen

Timoteus had begrepen dat de belangen van Jezus belangrijker zijn dan onze eigen belangen

Fil. 2:19/20
19 In vertrouwen op de Heer Jezus hoop ik dat ik Timoteüs snel naar u toe kan sturen; het zal mij goeddoen te weten hoe het met u gaat. 20 Er is verder niemand die zich net zo oprecht als ik om u bekommert,

fil. 2:10/11 Opdat in de naam van Jezus elke knie zich zal buigen, in de hemel, op de aarde en onder de aarde en elke tong zal belijden: "Jezus christus is Heer, tot eer van God, de Vader".

Ik heb zelf gemerkt dat ik de liefde niet altijd heb. Of beter gezegd dat deze liefde vaak ontbreekt. Maar wat ik ook heb gemerkt is dat God hierin een verandering in aan het aanbrengen is. Hij geeft me interesse, en geduld met mensen waar ik in het verleden geen contact mee wilde, of waar ik al snel geïrriteerd door werd. Hoe is het mogelijk? Denk ik soms.

 

Niet jezelf kleineren!

Er staat niet “Acht de ander belangrijk en jezelf niet”. Om aan de belangen van een ander te denken, hoef je jezelf niet weg te cijferen, zoals ik tijdens het kringleidersoverleg soms deed. Je moet gewoon iets minder egocentrisch worden. (klinkt simpel eigenlijk he?)

Maar, acht in alle bescheidenheid de ander belangrijker dan uzelf. Je nederig opstellen heeft dus te maken met bescheidenheid. Zonder bescheidenheid kun je geen oog hebben voor de ander, je bent immers constant met jezelf bezig.

 

Bescheiden worden

Laten we bidden dat God ons helpt bescheiden te zijn, en om innerlijk de liefde te ervaren die hij heeft als hij ons ziet. Dan komt de liefde van binnen uit, ongeforceerd, niet uit onze eigen tenen geperst, maar uit een onuitputtelijke bron van Goddelijke liefde (agapè).

Dan zul je zien dat God ons hart zal vernieuwen, en dat we mensen zullen liefhebben en de prioriteit zullen stellen om ze over Jezus te vertellen.  


Reageren op deze blog