Een nieuw soort toerisme: Zendingstoerisme
Als je op de ALV zegt dat er meer bijbel gelezen moet worden, dan moet ook ikzelf de daad bij het woord voegen. Dus, ik heb mij voorgenomen, de komende weken zo nu en dan eens een kleine column op de blog pagina van onze site te plaatsen. Ik hoop dat het wat discussie opwekt en jullie aanspoort dieper in je bijbel te duiken of over Gods woord na te denken.
Groet Bas B.
Sinds enkele jaren ben ik bevriend met een Nederlandse zendeling die in Brazilië al zo’n 40 jaar een bijbelschool runt. Zoals je kunt voorstellen zijn een groot aantal oudsten en voorgangers door de school opgeleid. Hij heeft me reeds velen malen doen verbazen met zijn eenvoudige doch wijze manier van uitleggen en uitdragen van de bijbel. Hij vertelde me over ‘zendingstoerisme’.
De afgelopen 5 jaar heb ik genoegen gehad om samen met hem een aantal keren naar zuid Duitsland te rijden voor conferenties of spreekbeurten. Tijdens zo’n vierenhalf durende rit laat ik de kans natuurlijk nooit ongemoeid om hem met diepzinnige of theologische vragen te bestoken. Erg leuke en leerzame gesprekken zijn vaak het gevolg. Zo heeft hij me al meerdere malen op weg geholpen met oa. zaken voor Ichthus.
Tijdens een van deze gesprekken – vraag me niet hoe? – kwamen we op een gespreksonderwerp wat hij noemt ‘zendingstoerisme’.
Zendingstoerisme
Ik vroeg hem of er onder zijn achterban (de mensen die hem vanuit NL financieel en met gebed steunen) eigenlijk veel mensen van mijn leeftijd zijn. Na de gebruikelijke korte stilte was zijn antwoord dat veel jonge mensen tegenwoordig aan zendingstoerisme doen en vrij weinig lijken te hebben met het structureel steunen van zending. Ik weet natuurlijk niet of dit helemaal reëel is, ik steun hem ten slotte zelf en ik ken ook wel andere jongeren (als ik mezelf ten minste nog onder de jongeren mag rekenen bij Ichthus) die dat doen.
Hij vertelde dat steeds meer jongeren voor een korte periode naar Brazilië komen, en dan op straat een dans of iets dergelijks uitvoeren en vervolgens hopen dat mensen daardoor God leren kennen. Of dat jongeren na, bijvoorbeeld het volgen van een paar maanden DTS (Deciepelschapstraining) zichzelf een soort van zendeling vinden en dan bijvoorbeeld een weeshuis opzoeken om daar wat met mensen te praten. Vervolgens vertrekken deze jongeren weer zonder iets structureels op te bouwen en laten een hoop vragen achter. “We hebben echt problemen met dit soort zendingstoerisme in Brazilië” zei hij, omdat wij vervolgens de vragen, vaak gebaseerd op verkeerde (of verkeerd begrepen) prediking mogen beantwoorden.
Begrijpelijk?
Ik ken ook wat mensen die DTS gedaan hebben of doen, en heb mooie verhalen en ervaringen gehoord. Maar toch kan ik me wel voorstellen dat dit voor ‘echte’ zendelingen een probleem vormt. Ik heb al meerdere malen meegemaakt dat wervingsacties gehouden worden onder vriendengroepen en gemeenten om iemand financieel te steunen voor een dergelijke activiteit. Wat blijft er dan vervolgens voor het ‘echte’ zendingswerk over? We investeren immers eerst in onze vrienden. Die waarschijnlijk met de beste bedoelingen aan deze activiteiten deelnemen. Maar wat kun je echt nu opbouwen bij het uitvoeren van een dans of het bezoeken van een lokaal christelijk project. Je bouwt geen langdurige relaties met mensen of een gemeente op. En een kleine cursus volgen is wel wat anders als een gedegen opleiding in zending en missie werk.
Kortzichtig?
Mijn vriend Henk de Cock (jawel… met c-o-c-k) is misschien een beetje kortzichtig te noemen, maar ik snap zijn kritische opstelling wel. Wat wil je, als je al zo’n 40 jaar in een land als Brazilië werkt en gemeentes bouwt en gemeenteleiding traint, waar velen jaren voor nodig zijn geweest en vele uren aan opleiding zijn gegeven.
Steun jij zending?
Bestaat onder mijn leeftijdsgroep eigenlijk het besef van hoe belangrijk het is om een bijbelschool als deze structureel te blijven steunen of willen we liever zelf ervaringen opdoen, en onszelf centraal stellen in het zendingstoerisme waar veel jongeren zich toe aangetrokken blijken te voelen. Ik hoop dat het zelf deelnemen aan een korte zendingsreis ons er niet van weerhoud ook de structurele zending te blijven steunen. En dat onze drang naar ‘eigen ervaringen’ niet in de plaats komt van echt zendingswerk.
Wat vind jij?
Laat het weten door hieronder een reactie te geven!
NB: Er is mijner mening niets mis met de DTS an sich deze is enkel als voorbeeld gebruikt.
