Freedom of Choice
SUMMERPROJECT 2010 - KAZANLAK, BULGARIA
Een warme bus, vieze ramen waar je niet door heen kunt kijken, Bulgaarse gesprekken om mee heen waarvan ik soms een paar woorden op pik en naast me een slapende Engelse studente waarmee ik de afgelopen dagen veel mee heb opgetrokken.
Zo verlaten we Kazanlak, de plaats waar met bijna 20 Bulgaarse, 12 Engelse en 12 Nederlands studenten na dachten over het thema 'Freedom of Choice'. Het zijn tien zwaar intensieve dagen geweest, waarbij het Engels praten me soms de keel uit kwam.
Het programma was zeer afwisselend. In 12ptgroups, bestaande uit zowel christenen als niet christenen, spraken we over de vrijheid die Jezus geeft. Er waren cultuurtracks we elkaars cultuur beter leerde kennen en 's avonds sprak een van de stafworkers uit Engeland, Bulgarije of Nederland over het thema. Deze dagen werden afgewisseld met sightseeing in Kazanlak, wat social work in een day care center en old people's home. Tussendoor hebben we enorm veel gesport; gevolleybald, gevoetbald en zelfs een watergevecht.
Wat me opviel is dat wij in Nederland enorm veel vrijheid hebben om te zeggen wat we willen. Dat leverde soms ook een interessante spanning op tussen Nederlanders en Engelsen, omdat zij nu eenmaal erg polite zijn. Zo stelde ik Mike, een student uit Livervpool, een enigszins persoonlijke vraag over zijn relatie met zijn familie. In mijn ogen was deze vraag onderdeel van ons gesprek, waardoor ik hem beter leerde kennen. Tot mijn verbazing begon deze normaal zeer welbespraakte Brit wat te draaien op zijn stoel. Hij vertelde me dat een Engelsman zo'n vraag nooit zou stellen. De kans dat ik een vaag antwoord zou krijgen zou volgens hem erg groot zijn. Het oneens zijn met je vrienden en je familie was ook not done. Dat hij het onrespectvol vond om tegen zijn grootouders in te gaan kon ik begrijpen, maar volgens Mike zijn vrienden onder elkaar ook veel minder direct dan wij Nederlanders. Je moest wel hele goede vrienden zijn om het oneens te kunnen zijn.
Wat ik erg waardeerde aan Mike is het feit dat hij het juist onrespectvol vond om zijn vrienden niet de waarheid te vertellen. Hij deed dan ook zijn best om niet al te Engels te zijn, maar gewoon te zeggen wat hij dacht.
Iets wat fel in contrast staat met de vrijheid die wij ervaren is het feit dat het op universiteiten in Bulgarije verboden is om als religieuze organisatie te functioneren op de campus; geen posterplekken, geen TiGeAk, geen vrijheid om een ruimte te reserveren om je christelijke beleid te bespreken. Al helemaal geen stiltecentrum of een tweewekelijks gebed op de campus. Zelfs in vriendschappen moet je voorzichtig zijn met uitnodigingen voor christelijke activiteiten. Evelina (Bulgaarse studente) vertelde me dat ze van de campus gegooid waren toen ze flyers uitdeelden, terwijl ze van hogerhand toestemming hadden gekregen om dat te doen.
Nu is er bijna een eind gekomen aan deze en andere ervaringen. Gek dat de opgebouwde vriendschappen met Mike, Emma en Rusi zo snel weer aan een eind komen. Hoe ik het afsluit en een plek geef? Wel, aan het eind van de tien dagen hebben we in onze 12ptgroups op een creatieve manier inzichtelijke gemaakt wat dit Summerproject met ons gedaan heeft. Dit moest naar de EU, omdat zij een groot deel van dit project betaald hebben. Samen met mijn groep hebben we een filmpje gemaakt waarin we de onrechtvaardigheid van het gebrek aan vrijheid op Bulgaarse universiteiten aankaarten.
Ik heb Mike een persoonlijke briefje geschreven om hem te bedanken voor zijn openheid. Rusi heb ik een knuffel gegeven en verteld dat ik genoten heb van zijn lach. Emma zie ik wellicht in september weer als ik naar Londen ga voor een Alpha-conference.
Nu rest ons nog twee dagen Sofia waar we definitief afscheid zullen nemen van de Engelse groep. En dan..terug naar mijn beloved Tilburg waar ik me bij mijn ontbijt wat alleen zal voelen en met een glimlach terug zal denken aan het eten dat in Bulgarije zo enorm vet was.
Ik kan je aanraden om de nieuwsbrieven van IFES in de gaten te houden, op zoek naar een gelijksoortig project. Het kost weinig en verreikt je enorm! Voor meer info kun je op m'n facebook kijken of me gewoon aanschieten.
| Nog geen foto beschikbaar |
Door: Jacoline Pijl |
