Kosovo

Door Stefanie

Kosovo?! Als iemand iets aan mij zou vragen over Kosovo, zou ik echt niks nuttigs kunnen zeggen. Kosovo het land waar ik nooit aan had gedacht om heen te gaan. Geen idee waar het precies lag, geen idee wat voor taal ze daar spreken, echt geen idee wat ik kon verwachten. Na deze reis ben ik natuurlijk veel 'wijzer' geworden. Nu pas weet ik meer over Kosovo, nu pas drong het echt tot me door dat daar een aantal jaren geleden oorlog heerste. Kosovo, dat is het land waar ik uiteindelijk ben beland met 24 andere mensen. Met als doel liefde uit te delen aan de armen, wezen en weduwen. En dat allemaal voor maar één week.

Maar wat kan je dan nou eigenlijk doen in één week? Wat kan je nou in een week doen in een land waar nog veel naoorlogse leed te voelen is? Wat kan je nou betekenen in één week? Er zijn er zovelen die hulp nodig hebben, wat doe ik daar? Dat waren een paar vragen die mij overvielen. Overal waar je liep zag je sporen van die verwoesting van de oorlog, oorlogsgraven en monumenten langs de weg, leeggeroofde gebouwen, ingevallen huizen, getekende gezichten etc. Wat kan je dan betekenen in één week?

De juiste vraag is dit: 'Wat kunnen we nou wel doen in één week, wat kunnen we voor hun betekenen?' Mijn antwoord is: veel. Wij leven in een land waar alles redelijk goed (goed) voor elkaar is. Je verliest vaak uit het oog hoe anderen het hebben, vooral ook omdat er zo véél mensen hulp nodig hebben. Wij zitten hier lekker 'veilig', maar daar? Mensen vechten in de zomer al voor geld om de houtstookkosten te kunnen betalen. Voor de hele winter is dit €200,-. Of ze krijgen een uitkering van €60,- per maand. In Kosovo heerst een werkloosheid van 67% een veel voorkomende vraag is dan ook: 'Ben je moe?'. Als je moe bent: super, geweldig, helemaal top! Dan heb je werk.

Het gaat natuurlijk niet allemaal om geld, met geld kan je mensen helpen. Maar als het geld er niet is, wat dan? Mensen kun je ook blij maken zonder geld (raar maar waar). Dit vond ik zelf het àller àller mooiste van de reis. Om persoonlijk dingen met mensen te delen, om mensen op te vrolijken of om er gewoon daar te zijn voor hun. Echt waar alleen al als je interesse in hun toont of hun even omhelst, nou dan glanzen hun ogen al! En wat bijzonder als we op huisbezoek gingen en ze dan speciaal iets gingen kopen voor ons. Terwijl ze zelf niks hebben. Of op een kindermiddag om even met die kinderen te spelen, geweldig! Een dag vertrouwde een teamgenoot zijn camera toe aan een jongetje, echt waar dat jongetje glom helemaal! Dat iemand hem iets toevertrouwde! Zo'n simpel gebaar en toch waardevol.

Dit is een hele verkorte versie van wat ik heb meegemaakt, gezien en gehoord daar in Kosovo. Wil je toch meer horen kan dat natuurlijk altijd! Nog een klein dingetje: als groep (24 personen) hebben wij ruim €4000,- ingezameld! Dat geld is/wordt gebruikt om verschillende mensen uit de brand te helpen. Super bedankt iedereen die iets heeft bijgedragen! Wil je meer weten waar het geld is, dan kan ik je daarvan natuurlijk altijd op de hoogte brengen!

Reageren op deze blog