Op reis met een taxi
In de toestand tussen waken en slapen, tussen bidden en peinzen, had ik gisteravond een soort droom. Het ging als volgt:
Ik bevond mij op een taxistandplaats. Meteen viel een knalgele lange taxi mij op. Bovenop de taxi stond in opvallende flikkerende letters: ‘Final Destination'. Niet wetend wat ik moest verwachten, doch gefascineerd door de kleuren en lichten besloot ik bij deze taxi in te stappen. Eenmaal in de taxi gestapt schrok ik toen ik zag dat God zelf achter het stuur zat! Een ogenblik dacht ik erover uit te stappen, ondanks dat ik dat eigenlijk niet durfde, maar bedacht toen dat Hij me vast wel veilig naar een bestemming zou brengen, en dus bleef ik zitten.
"Zeg het maar, welke eindbestemming mag het zijn?" vroeg God. "Nou, doe maar de hemel als eindbestemming," zei ik. "Prima, en heb je nog wensen voor de reis?"
"Ik zou wel graag wat meer vrienden willen hebben. En wat beter zijn in mijn studie. Daarna wil ik heel leuk werk vinden dat goed verdiend en populair zijn bij collega's. Verder wil ik wel trouwen met een leuke en rijke man, en gewoon goed kunnen leven." Opeens bedacht ik dat deze reis behoorlijk egoïstisch klonk. "Oja, en natuurlijk wil ik ook wereldvrede."
"Hmmm" zei God. "Eens kijken." Tot mijn verbazing pakte hij zijn navigatiesysteem uit de houder en begon de gegevens in te voeren. "Helaas, het lijkt erop dat we via deze route onmogelijk jouw gewenste eindbestemming kunnen bereiken. Je reist namelijk niet via Jezus, en daarom kun je de hemel nooit bereiken. Bovendien, met veel vrienden en veel rijkdom ben je veel te veel op jezelf gericht en zou je nooit bij wereldvrede kunnen komen. Trouwens, wereldvrede is ook zo'n mooie bestemming niet, zonder Jezus. De wereld zal dan alsnog verloren gaan."
"Oh..." stamelde ik zachtjes. Ik wist niet was ik moest zeggen was verbaasd en beschaamd tegelijkertijd. Gelukkig nam God weer het woord. "Je wilt de hemel als eindbestemming, dat kan prima. Dan gaan we eerst langs Jezus, omdat Hij de Weg is. Daarna gaan we dan de weg van evangelisatie op. Dan verwacht Ik dat we ook langs moeilijke tijden, eenzaamheid en pesterijen komen. Ook zul je soms grote moeite hebben om het financieel allemaal te redden. Vrijwel zeker komen we onderweg ook verleiding, leugens en misleiding tegen. Maar, met Mij achter het stuur, verzeker Ik je dat we veilig op de eindbestemming zullen aankomen." Er was een korte stilte. "Zullen we dan maar vertrekken?" vroeg God.
Verbouwereerd dacht ik razendsnel na. Mijn verlangen om de juiste eindbestemming te bereiken gaf de doorslag. "Okee," zei ik, "laten we maar vertrekken," terwijl ik mijn billen samenkneep van spanning vanwege de voorspelde niet al te aangename reis.
Toen draaide mijn chauffeur zich om en stak een hand naar me uit alsof Hij zich wilde voorstellen. "Aangenaam, Heilige Geest," zei Hij terwijl we elkaar de hand schudden. Wederom verbaasd liet ik me weer naar achteren zakken. Ik wist niet precies waarom, maar vanaf dat moment voelde ik me veilig, ondanks de vervelende plekken waarvan ik wist dat de reis er nog langs zou gaan. De taxi startte en de reis begon.
Marieke Hanhart
